Λίγα λόγια για το σκάκι
(αναδημοσίευση από το peristerichess.gr)
Το Σκάκι δεν είναι ένα απλό επιτραπέζιο παιχνίδι. Είναι ένα άθλημα που δίκαια θεωρείται ο εκφραστής του Πνευματικού αθλητισμού επί αιώνες. Ίσως είναι το μοναδικό απ’ όλα όσα επινόησε ο άνθρωπος που με ανωτερότητα ξεφεύγει από την τυραννία της τύχης και δεν χαρίζει τις δάφνες της νίκης παρά μόνο στην εξυπνάδα. Θα αδικούσαμε το σκάκι αν το ονομάζαμε “παιχνίδι” γιατί έτσι όπως έχει εξελιχθεί σήμερα είναι μια επιστήμη, μιά τέχνη.Είναι άθλημα αναγνωρισμένο από την Ολυμπιακή Επιτροπή κι αναμένεται σύντομα να ενταχθεί στο Ολυμπιακό Πρόγραμμα.
Ιστορικά το σκάκι έχει χρησιμοποιηθεί σαν εργαλείο έρευνας από πολλούς ψυχολόγους. Ο Άλφρεντ Μπινέ το 1893 ερεύνησε τη μνήμη σε σκακιστές με κλειστά μάτια και ήταν από τους πρώτους ψυχολόγους που χρησιμοποίησε το σκάκι για να μελετήσει τη μνήμη. Ο Φροϋντ ήταν ο πρώτος ψυχαναλυτής που χρησιμοποίησε το σκάκι στις ερευνές του. Το 1913 δήλωσε ότι τα στάδια που απαιτούνται για την εκμάθηση του σκακιού μοιάζουν με τα στάδια εκμάθησης των τεχνικών της ψυχανάλυσης.Το σκάκι επιστημονικά θεωρείται ως το άθλημα που αφειδώς συνεισφέρει στη μαθησιακή διαδικασία και πνευματική ανάπτυξη των παιδιών μας.
Γιατί αναπτύσσει:
• την κριτική σκέψη. Ο σκακιστής ασκείται στην παρατήρηση, κάνει συγκρίσεις, κατηγοριοποιήσεις, ιεραρχήσεις, υποθέσεις – προβλέψεις, αναλύσεις και επαληθεύσεις.
• τη μνήμη.
• τη λογικομαθηματική σκέψη και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων
• τη δημιουργική φαντασία.
• αυξάνει ακόμα τη διάρκεια της πνευματικής συγκέντρωσης – αυτοσυγκέντρωσης – και απόδοσης έργου.
• ο σκακιστής μαθαίνει να εργάζεται με ερευνητικό και επιστημονικό τρόπο.
Γενικά το σκάκι θεωρείται το επιστημονικότερο πνευματικό άθλημα. Για όλους αυτούς τους λόγους το Υπουργείο Παιδείας πριμοδοτεί τους πρωταθλητές των ατομικών πρωταθλημάτων για την εισαγωγή τους σ’ οποιοδήποτε ίδρυμα Α.Ε.Ι., αλλά και στους συμμετέχοντες στην πρωταθλήτρια ομάδα Α’ Εθνικής με το 10% της βαθμολογίας τους.
